Właśnie obejrzałam nagranie, które spowodowało, że spróbowałam zrozumieć intencje ludzi z epoki baroku. Wydaje mi się, że jest droga do zrozumienia tego, jak rozwijała się ludzkość i sztuka, a ponieważ historia to jeden długi ciąg, ma to też wpływ na nas.

W nagraniu mowa jest o cierpieniu jakie przeżywali ludzie w epoce baroku. Z punktu widzenia historycznego z wielu stron nacierało na ludzi nieszczęście. Wpływało to oczywiście na ich postrzeganie świata. Kiedy człowiek odczuwa ból, chce żeby ten ból się skończył. Nie cieszy się on chwilą, tylko chce żeby jak najszybciej ona przeminęła, a czym jest życie jak nie zbieraniną chwil? Kiedy człowiek ich nie posiada zaczyna szukać szczęścia gdzieś indziej. Omija on to co najważniejsze, brakuje mu w życiu dobra i to pcha go w nieznaną stronę. Kiedy w życiu człowieka zabrakło sensu próbuje on znaleźć go gdzieś indziej i martwi mnie to, że go nie znajdzie. Może sens życia jest tylko w jednym miejscu (szczęśliwych chwilach) i kiedy ich zabraknie nie ma już nic.