W sonecie „O krótkości i niepewności na świecie żywota człowieczego” autorstwa Mikołaja Sępa-Szarzyńskiego widoczna jest zmiana myślenia ludzi, ich nowe obawy, które pojawiły się wraz z rozwojem. Tekst ten jest już stary, ale jest też skomplikowany i wieloznaczny. Teraz możemy interpretować ten tekst na różne sposoby, możemy wczuć się w człowieka baroku i odczytać to jako jego obawy lub dostosować go do siebie.

Wydaje mi się, że interpretuję go podobnie do osób z czasów, kiedy ten tekst został napisany. Rozumiem ten sonet jako refleksję na temat sensu istnienia ludzkiego, jego celu i poszukiwania drogi. Autor nie wie już która droga jest dobra i dlaczego droga, która taka się wydawała nie jest naturalna. Ludzie posiadają w sobie dużo sprzeczności, cały czas ciągnie ich w dwie strony. A cała ta walka jest bezsensowna i ścigana przez czas. Jesteśmy niczym w obliczu śmierci i nawet jak poznamy odpowiedzi na wszystkie pytania to może nam wszystko odebrać.